de heren zijn toch geen inbrekers?
 

5. Openbare bronnen

 

In dit hoofdstuk besteden we aandacht aan bronnen die voor iedereen gemakkelijk toegankelijk zijn: bibliotheken, documentatie-instellingen, naslagwerken, tijdschriften en (elektronische) databestanden. Je kan er soms versteld van staan hoeveel informatie daarin te vinden is. Toch zien onderzoekers deze algemene bronnen nog wel eens over het hoofd.


Bibliotheken en documentatie-instellingen

Openbare Bibliotheken zijn in elke plaats te vinden en bevatten vooral populaire en algemene informatie. Meer specialistische informatie tref je aan in wetenschappelijke bibliotheken; de bibliotheken van universiteiten en hogescholen. Daarnaast bestaan er nog de overheidsbibliotheken; de bibliotheken van ministeries, provincies en gemeentes.
In het vorige hoofdstuk bespraken we verschillende overheidsarchieven. Aan die archieven is vaak ook een bibliotheek gekoppeld. In tegenstelling tot de archieven zijn de bibliotheken vrij in wat ze verzamelen. Zo is bijvoorbeeld het gemeentearchief van Amsterdam een verwoed verzamelaar van affiches en pamfletten die betrekking hebben op de Amsterdamse kraakbeweging.
Een bijzondere overheidsbibliotheek is de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag, waar je bijna alle Nederlandse uitgaven vindt. Een groot aantal bibliotheken in Nederland geeft bovendien voortdurend aan de Koninklijke Bibliotheek door wat er bij hen aan boeken en tijdschriften binnenkomt. Op deze manier is de Koninklijke Bibliotheek de plek met het meest volledige overzicht van welke publicaties er in Nederland op welke plaats aanwezig zijn.
Voor wie onderzoek doet zijn vooral de speciale bibliotheken heel aantrekkelijk. Hiertoe behoren onder andere de bibliotheken van bedrijven. Sommige zijn voor buitenstaanders gesloten maar andere, bijvoorbeeld bij de PTT en de NS, zijn openbaar toegankelijk. Ook bibliotheken van organisaties als de Anne Frank Stichting en het Komité Zuidelijk Afrika kunnen onder speciale bibliotheken gerekend worden. Als je iets wilt weten over racisme of apartheid of juist anti-racisme of anti-apartheid dan zijn dit de aangewezen plekken om te zoeken.
Een speciale bibliotheek die we hier apart willen noemen is die van de Stichting voor Vastgoed- en beleggingskunde. Deze is gevestigd op de twaalfde etage van de Parooltoren aan de Wibautstraat in Amsterdam (ingang aan de achterkant, de Populierenweg). Om binnen te komen moet je even aanbellen. Houdt er rekening mee dat de stichting vooral bezocht wordt door beginnende makelaars en economie-studenten, het is dus handig je outfit enigszins hierop aan te te passen. Behalve allerlei theoretische literatuur over vastgoed, beleggen, economie, taxatieleer, enzovoort kan je hier ook allerlei vakbladen en bedrijfskrantjes vinden en zelfs interne rapporten van beleggers, projectontwikkelaars en makelaars. Er is een uitgebreide documentatie, een computer en een zeer hulpvaardige bibliothecaris om je te helpen zoeken. Kopieën maken is over het algemeen geen probleem.


Naast bibliotheken kennen we gespecialiseerde documentatie-instellingen. Zij beperken zich meestal tot één bepaald gebied of onderwerp. Voorbeelden daarvan zijn het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis en het Nederlands Economisch Historisch Archief (beide gevestigd aan de Cruquiusweg 31 in Amsterdam). Bij de laatste kun je vooral terecht voor jaarverslagen.
In deze gids willen we speciaal wijzen op de niet-officiële documentatie-instellingen. Het spok is daar zelf een goed voorbeeld van. Andere zijn:


- amok, Anti Militaristies Onderzoeks Kollektief, heeft sinds 1983 een archief op het gebied van leger, politie en inlichtingendiensten opgebouwd.
(Esdoornstraat 14, 3551 AJ Utrecht, tel. 030 442122.)
- laka is een landelijk onderzoeks- en documentatiecentrum op het gebied van kernenergie en het verzet ertegen, bestaat sinds 1982.
(Ketelhuisplein 43, 1054 RD Amsterdam, tel. 020 6380555.)
- somo, Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen, doet sinds 1973 gespecialiseerd onderzoek naar multinationale ondernemingen, vooral in verband met de rol die deze ondernemingen spelen bij de (onder)ontwikkeling van de Derde Wereld.
(Keizersgracht 132, 1015 CW Amsterdam, tel. 020 6391291.)
- sobi, Stichting Onderzoek Bedrijfs Informatie, houdt zich bezig met onderzoek naar het financiële reilen en zeilen van ondernemingen.
(Prinsengracht 729, 1017 JX Amsterdam, tel. 020 6243430.)
- fok, Fascisme Onderzoeks Kollektief, is een onderzoeks- en documentatiecentrum op het gebied van (extreem-) rechtse en fascistische groepen en activiteiten.
(Postbus 10748, 1001 ES Amsterdam.)
- Buro Jansen & Janssen houdt zich bezig met onderzoek op de terreinen inlichtingenwerk, beveiligingsdiensten, speciale teams, enzovoort.
(Postbus 10591, 1001 EN Amsterdam, tel. 020 6380555.)



Als je veel onderzoek doet, kom je ongetwijfeld ook de 'familie-speurders' tegen. Duizenden mensen zoeken hun stamboom uit. Ze staan vaak in lange rijen bij gemeente-archieven, bevolkingsregisters en bibliotheken. In Den Haag is een speciale instantie voor onderzoek naar familiebanden: het Centraal Bureau Genealogie (Prins Willem Alexanderhof 22, Den Haag, tel. 070 3814651. Op werkdagen geopend van 9.30 tot 16.00 uur). Hier worden bevolkingsregisters bijgehouden en functioneert een knipseldienst die de overlijdensadvertenties (waaruit vaak familiebanden blijken) bijhoudt en op naam in mappen stopt. Dit instituut kan ook voor 'ons soort onderzoekers' van belang zijn. Is die wethouder, die zo gemakkelijk bouwvergunningen afgeeft, getrouwd met een nicht van de projectontwikkelaar? Dit soort connecties kunnen soms een hoop verklaren.
In 1989 publiceerde het spok Het zwartboek J.K. Leutscher. De groep mensen, die het onderzoek voor dit boekje deed, was niet alleen zo enthousiast dat ze een horoscoop van deze louche zakenman liet trekken maar ook een bezoekje aan Den Haag bracht. Daar vonden ze in het Leutscher-dossier een boekje uit 1985 Genealogie van een oorspronkelijk Zwitserse familie. Het materiaal in het boekje was zeer interessant. Het omvatte onder andere een schets zoals Leutscher die van zichzelf had gegeven en lijsten van naaste familieleden. Contacten met deze familieleden brachten ons op het spoor van nog meer affaires van J. K.
In sommige gevallen kan het bekendmaken van bepaalde activiteiten van dubieuze figuren (knokploegen, illegale sloop en dergelijke) bij familie en kennissen, hen doen besluiten het wat rustiger aan te doen. Bij Leutscher, die smult van schandaalverhalen over hemzelf, was daar natuurlijk geen sprake van. Wel verhoogden zijn familieleden de afzet van het zwartboek, en dat was ook mooi meegenomen.


Welke bibliotheken en documentatie-instellingen er zoal bestaan in Nederland is te vinden in de Nederlandse Bibliotheek en Documentatiegids. In deze gids zijn ook de namen en adressen te vinden van zogeheten documentatiepools: samenwerkende bibliotheken die gespecialiseerd zijn in het verzamelen van tijdschriftartikelen en rapporten op een bepaald (vak)gebied.
Veel dagbladen en tijdschriften hebben een eigen documentatie-afdeling. Per uitgave verschilt de toegankelijkheid en de mogelijkheid om zelf te zoeken, kopieën te maken, enzovoort. Indien voorradig kun je meestal wel oude nummers opvragen. Als je een interessant stuk vindt kun je altijd de journalist opbellen voor meer informatie. Vaak zijn ze veel meer te weten gekomen dan ze hebben gepubliceerd.



Naslagwerken

In bibliotheken tref je verschillende soorten literatuur aan. We onderscheiden: primaire literatuur (de originele boeken, tijdschriften, enzovoort), secundaire literatuur (literatuur die verwijst naar primaire literatuur) en tenslotte naslagwerken. Vooral de laatste kunnen heel nuttig zijn voor onderzoekers. Om uit te zoeken welke rechters er bijvoorbeeld een bijbaantje in het bedrijfsleven op na houden kun je gebruik maken van de Gids voor de rechterlijke macht en het Financieel Economisch Lexicon.

We geven hier een lijst van de belangrijkste naslagwerken.

 

Algemene naslagwerken:
- Pyttersen's Nederlandse Almanak. Bevat persoonsnamen en adressen van verenigingen, stichtingen, overheidsorganen en andere niet-commerciële instellingen op de gebieden recht, onderwijs, gezondheidszorg en cultuur.
- Nederland in aktie. Adressengids van aktiegroepen, werkgroepen, verenigingen en andere organisaties op het gebied van ontwikkelingssamenwerking, oorlogs-en vredesvraagstukken, politiek, onderwijs, gezondheidszorg, emancipatie, energie, milieu, wonen, werken en verkeer. De laatste uitgave dateert uit 1993. Inmiddels is de uitgave gestopt.
- Statistisch Zakboek. Bevat tabellen en grafieken over allerlei maatschappelijke vraagstukken.
- Financieel Economisch Lexicon. Bevat gegevens over bedrijven en hun bestuurders en managers.
- Bankenboekje. Bevat gegevens over banken.
- Verzekeringsalmanak. Bevat gegevens over verzekeringsmaatschappijen.
- Onderzoeksgids Multi-nationale Ondernemingen. Bevat een leidraad voor het zelf doen van onderzoek naar multinationale ondernemingen.
- Diverse adressenlijsten van universiteiten. Bevatten namen en adressen van hoogleraren.
- Nederlandse bibliotheek en documentatiegids. Bevat adressen van bibliotheken en documentatie-instellingen.
- Keesings Historisch Archief. Bevat een overzicht van de belangrijkste gebeurtenissen in binnen- en buitenland.

- Landendocumentatie. Serie van het Koninklijk Instituut voor de Tropen met gegevens over niet-westerse landen.

 

Personen:
- Who's who. Bevat adressen en korte biografieën van bekende of belangrijke mensen.
- Biografieën ANP. Bevat levensloop van tal van 'bekende Nederlanders'.

 

Media:
- Handboek van de Nederlandse Pers en Publiciteit. Bevat adressen van gedrukte media, knipseldiensten, av-producenten, enzovoort.
- Willings Press Guide. Internationale persalmanak.

 

Politiek:
- Staatsalmanak voor het Koninkrijk der Nederlanden. Bevat gegevens over het Koninklijk Huis en de diverse departementen, rijksdiensten, adviesraden en lagere overheden.
- Parlement en kiezer. Bevat gegevens over kabinetten, parlement en politici.
- Europese Almanak. Bevat gegevens over het Europees Parlement en de hieraan verbonden commissies en daarnaast gegevens over de lidstaten en instanties als de Europese Rekenkamer, de Europese Investeringsbank, enzovoort.

 

Recht:
- Schuurman en Jordens. Bevat wetsteksten en jurisprudentie.
- Fockema Andrea's Juridisch Woordenboek. Bevat een uitleg van de meeste juridische termen.
- Politie-almanak. Bevat gegevens over de politie, de rechterlijke macht en overheidsorganen.


Het is ondoenlijk op deze plaats een volledige lijst van naslagwerken te geven. Welk naslagwerk voor jou het beste is, hangt af van waar je precies naar op zoek bent.


Sinds in 1978 een gifbelt onder de woonwijk Lekkerkerk werd gevonden, is bodemverontreiniging niet meer uit het nieuws geweest. Een interessant onderdeel van de nieuwe wetgeving die sinds die tijd over bodemverontreiniging is ontstaan, is dat eigenaren, ook als ze niet verantwoordelijk zijn voor de vervuiling, voor de kosten van de sanering aansprakelijk gesteld kunnen worden. Om deze reden is bijvoorbeeld het grootste deel van het bezit van onze lievelings-speculant Leutscher waardeloos geworden, hij bezit nogal wat oude industrie-terreinen. Daarom staat tegenwoordig vaak in koopcontracten vermeld of en in hoeverre de bodem van een perceel verontreinigd is.
Mensen die onderzoek willen doen naar de mate van vervuiling bij hen in de buurt, komen al snel bij de gemeentelijke milieudienst terecht. Deze is over het algemeen vrij open. Indien er toch geen informatie wordt verstrekt, kan een beroep op de Wet Openbaarheid Bestuur wonderen verrichten.
Moeilijker wordt het als een particulier de sanering verricht. Zoals bijvoorbeeld bij de sanering van de Omval in Amsterdam, waar de gemeente de sanering aan een bouwcombinatie heeft uitbesteed. Deze club weigerde de buurtbewoners inzage te verschaffen in de mate van vervuiling, de kosten en de methode van sanering. En toen er na lang aandringen eindelijk een rapportje werd vrijgegeven, mochten de buurtbewoners het niet eens kopiëren, ze moesten het maar overschrijven. In het Aktiehandboek Natuur en Milieu vonden ze vervolgens de benodigde informatie om de gegevens die boven water waren gekomen te interpreteren en er effectief mee om te gaan.


Een veel over het hoofd geziene bron voor onderzoek zijn simpelweg de telefoongids, telexgids, telefaxgids en de Gouden Gids. Het loont de moeite om de namen van de personen en bedrijven die je aan het onderzoeken bent, op te zoeken. Niet alleen biedt dit de mogelijkheid ze op te bellen, er kan ook interessante informatie uitrollen.


In 1991 werd Spuistraat 52 in Amsterdam gekraakt. De krakers hadden niet meer informatie dan een kadasteruitdraai met de naam van de eigenaar, Lebo B.V. en Marijbo B.V., en informatie van de buren dat het pand al jaren leegstond. Een blik in de telefoongids leverde het juiste adres van de eerste B.V. op en de naam en het telefoonnummer van de directeur en uitvoerder. Op de naam van de directeur was geen telefoonnummer te vinden; die woonde dus niet in Amsterdam of had een geheim nummer. De uitvoerder had wel een adres in Amsterdam. Op naam van Marijbo B.V. kwamen we dezelfde namen en adressen tegen, er leken dus officieel twee eigenaren te zijn terwijl er praktisch gezien maar sprake van één was. De krakers hebben deze informatie echter niet verder uitgeplozen, ze lieten zich zonder verzet op lokaalvredebreuk (het lege pand zou in gebruik zijn) ontruimen.
In december 1992 was er nog steeds niets gebeurd met het pand en het werd opnieuw gekraakt. Ook nu ondernamen de krakers niet veel, het pand werd ontruimd en uitgesloopt en staat nu nog steeds leeg.
In de Gouden Gids kan je bedrijven op activiteit opzoeken. In dit geval leverde het bij Lebo B.V. een advertentie op, met de vermelding van een tweede B.V. en een aanduiding dat het bedrijf al lang bestond en dus vermoedelijk een vaste klantenkring had en niet al te blij zou zijn met negatieve publiciteit, een mogelijkheid waar de tweede groep krakers gebruik van had kunnen maken.



Tijdschriften

Een aantal tijdschriften brengt regelmatig interessant nieuws op het gebied van de handel in onroerende zaken en beleggingen. Sommige zijn heel specialistisch, andere zijn gericht op een wat algemener publiek. Ze zijn dan ook niet allemaal te vinden in de Openbare Bibliotheken. Voor de echte vakbladen moet je zoeken in gespecialiseerde bibliotheken.


- Vastgoed Markt. Een maandblad voor beleggers, makelaars en projectontwikkelaars. Het verschijnt sinds 1974 en staat vol met te verkopen en te verhuren kantoren en bedrijfspanden, maar ook met achtergrondartikelen en gegevens over banken, pensioenfondsen e.d. Er staan veel persoonsgegevens in en ook de advertenties verschaffen soms nuttige informatie. Het januarinummer bevat jaarlijks een lijst met lege kantoren, winkels en fabrieken.
- Vastgoed. Het maandblad van de Nederlandse Vereniging van Makelaars. Sinds het door een officiële uitgever wordt uitgegeven is het blad redelijk leesbaar. Het bevat achtergrondartikelen, interviews met makelaars en soms zelfs schandaalverhalen over malafide projectontwikkelaars.
- De woonconsument. Het maandblad van de Vereniging Eigen Huis, bedoeld voor mensen die een eigen huis hebben of gaan kopen. Naast achtergrondartikelen soms ook klaagverhalen over slechte makelaars, bouwers, projectontwikkelaars en gemeentes.
- Nieuwsbrief Onroerend Goed. Vooral bedoeld voor dure advocaten van huiseigenaren, meestal niet zo interessant.
- Financieel Dagblad. Dit blad richt zich vooral op aandelenbezitters maar soms staat er ook nieuws over persoonlijk eigendom in. De redactie is zeer goed ingevoerd in de materie en weet waarschijnlijk nog veel meer dan ze publiceert. In april en october publiceert men een lijst met het actuele aanbod van kantoren, winkels en bedrijfsgebouwen.

Naast de genoemde bladen bestaan er nog veel andere, min of meer glossy bladen met bedrijfsnieuws, die vaak niet erg interessant of erg oppervlakkig zijn. Ga eens naar de Openbare Bibliotheek en kijk bij de tijdschriften in de rubriek 'sociaal/economisch'. FEM en Beleggers Belangen zijn soms wel interessant. Quote is meestal nogal oppervlakkig.



Elektronische databestanden

Naast schriftelijke informatie is de elektronische informatie in opmars. Er zijn inmiddels enkele duizenden elektronische databestanden beschikbaar.
Om die bestanden te kunnen raadplegen zul je de beschikking moeten hebben over een computer en een modem. Dat laatste is nodig om contact te leggen en te communiceren met de bestanden, het modem zorgt ervoor dat de nullen en de enen van de computer worden omgezet in pieptoontjes.
Het is mogelijk om de databestanden rechtstreeks op te bellen maar dat betekent vaak dat je dan ook een abonnement moet nemen en dat kan flink in de papieren lopen. Een groot deel van de bestanden is via de Openbare Bibliotheek te raadplegen. De precieze kosten kunnen per bibliotheek verschillen maar het is altijd goedkoper dan wanneer je zelf een abonnement neemt.


Als we over elektronische databestanden spreken kunnen we twee soorten onderscheiden; bestanden waarin slechts verwezen wordt naar het betreffende artikel of rapport (verwijsbestanden) en bestanden waarin de volledige teksten zijn opgenomen (full text bestanden). In het geval van een verwijsbestand zul je dus nog het originele artikel of rapport moeten opzoeken. Het voordeel van zo'n bestand is dat je snel een overzicht hebt van wat er over een bepaald onderwerp allemaal is verschenen.
Bij elektronische databestanden wordt doorgaans gewerkt met trefwoorden. Bij deze manier van zoeken is het van het grootste belang dat je hierover van te voren hebt nagedacht. Als eenmaal de verbinding met een bestand is gelegd begint namelijk meteen de teller van de kassa te lopen.
De meeste bestanden kennen een geautoriseerde trefwoordenlijst; een vooraf bepaalde lijst van trefwoorden die in het bestand kunnen worden gebruikt. In deze lijst staan de zogeheten smallere en bredere termen aangegeven, alsmede de synoniemen. Smallere termen gebruik je wanneer de eerste vondst te groot is, bredere wanneer de vondst te klein is.
Meestal zoek je op meerdere trefwoorden tegelijk. Daarvoor maak je gebruik van de zogeheten booleaanse operatoren: and, or en not. Bijvoorbeeld: zoek trefwoorden Midden-Oosten and olie not Koeweit. Er wordt nu gezocht naar alle artikelen over het Midden-Oosten en olie, behalve die artikelen waarin ook Koeweit wordt vermeld. Omdat de samenstelling van deze trefwoordenlijsten soms enigszins achterloopt bij de mogelijkheden van het programma heeft het nog wel eens zin om ook met behulp van ongeautoriseerde trefwoorden te zoeken.
Bij full text bestanden maakt men over het algemeen geen gebruik van geautoriseerde trefwoorden. Je kunt in die bestanden op elk willekeurig woord (uitgezonderd stopwoorden als en, er, en dergelijke) zoeken. Om het je toch iets gemakkelijker te maken, bieden deze bestanden vaak hulpmiddelen als: alleen zoeken in de kop, of alleen zoeken in de kop en de eerste alinea's. Op deze manier wordt de vondst beperkt tot de waarschijnlijk meest interessante artikelen.


Veel geraadpleegde bestanden zijn:


Buitenlandse bestanden:
- Profile. Hierin vind je de volledige tekst van de laatste jaargangen van onder andere de Financial Times, Guardian, Independent, Keesings Record of Events, Times, Today en Washington Post. Daarnaast zijn berichten van diverse persbureaus beschikbaar zoals Asahi News Service (Japan), AP en Tass. Een unieke bron is de BBC Summary of World Broadcasts.
- Textline (Reuters). Hierin vind je vertalingen van artikelen uit 17 Europese landen en Engelstalige artikelen van over de gehele wereld.


Binnenlandse bestanden:
- parac (Parlementair Automatiseringscentrum). Hierin zijn de volgende bestanden aanwezig:
De handelingen van de Eerste en Tweede Kamer vanaf 1978.
De kamerstukken vanaf 1981.
De parlementaire literatuurdocumentatie vanaf 1982. Dit bestand bevat ook beschrijvingen van artikelen uit Nederlandse en buitenlandse tijdschriften.
De parlementaire persdocumentatie. Dit bestand bevat beschrijvingen van artikelen uit Nederlandse en buitenlandse dag en opinieweekbladen en de volledige teksten van politici op radio en televisie vanaf 1980.
De parlementaire vragen vanaf 1976.
- Kluwers Juridische Databank. Bevat juridische informatie.
- Marketing data. Bevat zakelijke informatie.
- Algemeen Nederlands Persbureau (anp).
- Nederlandse Persdatabank. Hier zijn artikelen uit het NRC-Handelsblad, de Trouw en het Parool op te vragen. Nederlandse dagbladuitgeverijen hebben nog altijd enige koudwatervrees wat het openbaar elektronisch beschikbaar stellen van hun kopij betreft.
- Het Financiële Dagblad is elektronisch toegankelijk via een eigen computer.
- Ook via Videotex Nederland is op elektronische wijze informatie beschikbaar. Op deze manier kun je bijvoorbeeld gebruik maken van de dienst Telegids, het elektronische broertje van de gedrukte telefoongidsen. Het grote verschil met de overige databestanden is dat de informatie hier via menu's wordt gegeven. Videotex is daardoor gebruiksvriendelijker, maar je vindt er over het algemeen minder informatie die vaak helaas ook al achterhaald is.


Computergebruikers communiceren vaak met elkaar via een host, een gastcomputer. Er bestaan grote internationale elektronische communicatie netwerken van computers die via deze hosts met elkaar verbonden zijn, zoals Internet, Greennet en Peacenet. Via deze netwerken kun je heel gemakkelijk allerlei vragen verspreiden, desnoods over de hele wereld. En dat soms voor het lokale telefoontarief, zoals bij een experiment dat in 1994 gestart is in Amsterdam onder de naam Digitale Stad.
Een andere ontwikkeling is de opkomst van elektronische Bulletin Boards, die bevatten vaak zeer uitvoerige achtergrondinformatie. In Nederland kennen we informatie-uitwisselingen via onder andere aps en de Aktiebank.

- aps, Activist Press Service, bevat naast Amsterdamse berichten heel veel nieuws dat dagelijks binnenkomt vanuit de hele wereld. Er is onder meer een uitwisseling met Peacenet, een internationaal computernetwerk van milieu- en vredesgroepen. (Tel. 020 6842147.)
- De Zwarte Ster. Bevat politiek nieuws over allerlei onderwerpen. (Tel. 070 3636755.)
- De Aktiebank. Bevat behalve politiek nieuws ook een agenda en een tijdschriftenladder.
(Tel. 070 3614007).




====================================================

* Doorgestuurd door Newsdesk Amsterdam (16:31/102)

* Area : BAD_MSGS (BAD_MSGS)

* Van : UPS, 16:31/20 (Vrijdag 10 juni 1994 19:08)

* Aan : All

* Betr.: groep CD'ers start inlichtingendienst

====================================================

"Den Haag - Een kleine kerngroep binnen de Centrum Democraten van Janmaat heeft een inlichtingendienst voor de Centrumdemocraten (cdi) in het leven geroepen. De inlichtingendienst is bedoeld om informatie te verzamelen over personen die de cd van binnenuit en buitenaf ondermijnen.

De brief van de kerngroep, vol taalfouten, stelt letterlijk: 'In een aantal geheime vergaderingen heeft de kerngroep een blauwdruk opgesteld met daarin de hoofdpunten van de voorgestelde veranderingen. Een van de hoofdpunten behelst de oprichting van een eigen inlichtingendienst: de cdi, met als doel het verzamelen van informatie over zowel anti-Nederlandse elementen binnen de cd (van de Plas, Graman), als over individuen en groeperingen die op welke wijze dan ook de cd van buitenaf ondermijnen. De kerngroep deelt u mede dat de cdi vanaf 28 mei 1994 is geactiveerd.' Het is vrij onduidelijk waar de brief vandaan komt. Boven de brief staat 'Tiel, 7 juni 1994'. De brief zou zijn gepost in Utrecht.

Volgens het Vlissingse ex-cd-lid Poppe zitten in de kerngroep anonieme leden uit Tiel, Arnhem en Nijmegen. Het Haagse dissidente cd-lid W. Kock zou ook een rol spelen meent Poppe. Poppe wil zelf geen kopie van de brief verspreiden, maar zegt hem gelezen te hebben en vervolgens aan de politie van Breda te hebben overhandigd. De politie van Breda kan of wil daar geen inzicht in verschaffen. Poppe noemt de suggestie dat zijn nieuwe partij zelf de brief zou hebben geschreven om de cd verder zwart te maken 'belachelijk'. Volgend jaar wil Poppe als lijsttrekker voor de Burgerpartij Nederland (opgericht door drie ex-cd-raadsleden) meedoen aan de provinciale statenverkiezingen in Zeeland, zo verklaart hij desgevraagd."



(Bron: Utrechts Nieuwsblad 10/6/94)

 

Naar het vorige hoofdstuk  terug naar de Inhoudsopgave Naar het volgende hoofdstuk