| Hakim Bey
TAZ De Tijdelijk Autonome Zone; Immediatistische Essays |
|
| Hakim Bey
TAZ De Tijdelijke Autonome Zone; Immediatistische Essays vertaald uit het Engels door Sakhra -l'Assal / Ziekend Zoeltjes Produkties Arsenaalreeks nr. 1, 1994 104 bladzijden ISBN 90-72768-37-X, NUGI 320/661 Prijs: ƒ 17,50; BFr. 350 (Porto: ƒ 2,50) |
"Zijn wij gedoemd om nooit autonomie mee
te maken, nooit zelfs maar een moment lang op een uitsluitend door vrijheid
geregeerde bodem te staan? Moeten we wachten tot de hele wereld bevrijd
is van politieke overheersing voordat één van ons weet wat
vrijheid is?
De TAZ is een perfecte tactiek voor een tijdperk waarin de staat alomtegenwoordig is en tegelijkertijd vergeven van de barsten en lege ruimten. De TAZ is de opstand binnen ieders bereik, het feest dat elk moment kan losbarsten. Ze verlangt er bovenal naar bemiddeling door media te vermijden, haar bestaan als immediaat te beleven. Omdat de TAZ een microkosmos is van de 'anarchistische droom' van een vrije cultuur, kan ik me geen betere tactiek voorstellen om naar dat doel te werken en tegelijk al hier en nu wat van de voordelen ervan te beleven." Hakim Bey geeft in TAZ niet alleen voorbeelden uit het verleden en heden, zoals piratenutopia's (de Boekaniers) en vormen van sociaal banditisme, maar ook uit de geschiedenis van het klassieke anarchisme, zoals de Commune van Parijs en de Spaanse burgeroorlog. Het concept TAZ geniet in Amerika een zekere bekendheid, ook in kringen van de computerunderground (cyberpunk, hackers). Hakim Bey is door de Village Voice omschreven als een "underground anarcho-Sufi". Hij is medewerker van uitgeverij Autonomedia in New York en van de New Yorker, hij vertaalde Perzische poëzie, en schreef meerdere essays waaronder de bundel "Sacred Drift". "Het boekje is het lezen waard, alleen al om de discussie die het
teweeg heeft gebracht in de alternatieve bladen."
"Het aardige van de TAZ is het feit dat de ruimte centraal
staat waarbinnen mensen hun feestelijke activiteiten kunnen ontplooien.
Het voortdurend organiseren en creëren van deze verborgen plekken
is niets anders dan de opstand van het dagelijks leven. Vertaald naar de
economie is de TAZ een gepassioneerde oproep hier en nu de mazen van het
Spektakel af te tasten en in te richten als tijdelijke verblijfplaatsen
waar wederzijdse verlangens verwezenlijkt kunnen worden. De ideeën
van het feestmaal en de TAZ laten zich uitstekend verbinden met het wereldwijde
proces van weigering en ontsnapping. Hoe we al die tijdelijke, informele,
parallelle en ondergrondse 'economieën' en vrijplaatsen op elkaar
afstemmen is een praktische uitdaging bij uitstek."
"Een vreselijk boek, geschreven door een volstrekte idioot"
"Bey has a good ear for punchy polemics. Immediatism involves
bypassing traditional artistic channels and instead performing songs, or
handing over self-made gifts at dinner parties. One approves the sentiment
but would prefer not to be involved. "
|
| Freedom
Club
De industriële samenleving en haar toekomst Het Unabomber Manifest |
|
| Freedom Club
De Industriële samenleving en haar toekomst; Het Unabomber manifest Oorspronkelijke titel: The industrial society and its future. Uit het Engels vertaald door Aad Janssen en Marc Hurkmans Arsenaalreeks nr 3, 1996 128 pagina's ISBN 90-72768-44-2 , NUGI 661 Prijs: ƒ 14,90 ; BFr. 298 . (Porto: ƒ 2,50) |
De Unabomber was jarenlang
Amerika's meest gezochte misdadiger. Sinds 1978 pleegde hij zestien bomaanslagen,
waarbij drie doden en 23 gewonden vielen. De
FBI zag hem als een 'eenzame gek', die de wereld om duistere redenen met
bombrieven bestookte. Zijn voornaamste doelen waren UNiversities
en Airlines, vandaar de naam UNAbomber.
In 1995 verbrak hij het zwijgen. Hij stelde zich voor als de Freedom Club, die de 'vernietiging van het wereldwijde industriële systeem' propageert. De Freedom Club beloofde af te zien van verdere aanslagen tegen personen (maar niet van sabotage), als de media haar radicale anti-technologische ideeën zouden publiceren. Industrial Society and its Future werd voor het eerst gepubliceerd in The Washington Post. Sindsdien duikt het manifest overal op - in boekvorm, op het internet - en geeft het de aanzet tot hernieuwde discussie over de rol van technologie in de samenleving. Daarmee lijkt het vermoeden te worden bevestigd dat er 'in ieder van ons een Unabomber schuilt'. Deze uitgave biedt de Nederlandse lezer zelf de gelegenheid 'een lange tirade' (de Volkskrant), 'een bittere aanklacht in hoogdravende taal' (NRC Handelsblad) op haar merites te beoordelen. |
